Κυνήγι του Θησαυρού: ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Εισαγωγή | Πληροφορίες | Συχνές ερωτήσεις για θεραπευτικά ζητήματα | Συχνές ερωτήσεις για τεχνικά ζητήματα | Αξιολόγηση | Δημοσιεύσεις | Βιβλιογραφία | Εκδόσεις του παιχνιδιού

Ποια είναι η ιστορία στο Κυνήγι του Θησαυρού;

Η ιστορία στο Κυνήγι του Θησαυρού εκτυλίσσεται σε ένα παλιό πλοίο του οποίου επιβάτες είναι ο καπετάν Γιάννης, ο παπαγάλος Πολυξερούλης και ο γάτος Ψιψίνος. Ο καπετάν Γιάννης χρειάζεται τη βοήθεια ενός παιδιού για να λύσει το μυστήριο ενός παλιού κρυμμένου θησαυρού. Για να αποκαλυφθεί το μυστήριο του κρυμμένου θησαυρού, το παιδί πρέπει να περάσει διάφορες δοκιμασίες στο πλοίο. Για κάθε ολοκληρωμένη δοκιμασία λαμβάνει έναν αστερία που έπειτα τοποθετείται πάνω στο χάρτη του θησαυρού. Ο Πολυξερούλης, ο παπαγάλος του πλοίου, ενσαρκώνει το βοηθητικό ρόλο.

Πώς μπορεί το Κυνήγι του Θησαυρού να βοηθήσει στην ψυχοθεραπεία;

Το Κυνήγι του Θησαυρού είναι ένα διαδραστικό και διασκεδαστικό παιχνίδι με 6 επίπεδα. Κάθε ένα από τα 6 επίπεδα αντιπροσωπεύει ένα συγκεκριμένο βήμα στη γνωσιακή- συμπεριφοριστική θεραπεία (CBT), το οποίο βασίζεται σε γνωσιακά- συμπεριφοριστικά θεραπευτικά προγράμματα για παιδιά, όπως «Coping Cat» (Kendall 1990), «Friends for Children» (Barrett 2000), «Keeping your Cool» (Nelson and Finch 1996) and «Think good – feel good» (Stallard 2003). Το Κυνήγι του Θησαυρού καλύπτει τα παρακάτω θέματα: η προσωπικότητά μας αποτελείται από 3 μέρη- σκέψεις, συναισθήματα και συμπεριφορά- (επίπεδο 1), οι σκέψεις επηρεάζουν τα συναισθήματά μας (επίπεδο 2), κοιτάζοντας την έκφραση του προσώπου και τη γλώσσα του σώματος άλλων ανθρώπων, μπορούμε να υποθέσουμε πώς νιώθουν (επίπεδο 3), μπορούμε να διακρίνουμε τις σκέψεις σε βοηθητικές και μη- βοηθητικές (επίπεδο 4), μπορούμε να διώξουμε τις μη βοηθητικές σκέψεις και να τις αντικαταστήσουμε με βοηθητικές (επίπεδο 5), μια επανάληψη όλων των προηγούμενων δοκιμασιών και η εκτύπωση του διπλώματος του ναύτη (επίπεδο 6). Ο μέγιστος χρόνος που χρειάζεται για κάθε επίπεδο είναι περίπου 20 λεπτά. Σε κάθε συνεδρία δεν πρέπει να παίζονται παραπάνω από ένα επίπεδα.

Μπορεί το Κυνήγι του Θησαυρού να αντικαταστήσει τη ψυχοθεραπευτική διαδικασία;

Ένα ψυχοθεραπευτικό ηλεκτρονικό παιχνίδι δε θα μπορέσει ποτέ να μειώσει και να θεραπεύσει τα προβλήματα ενός παιδιού. Τα θεραπευτικά παιχνίδια έχουν αυξημένη αποτελεσματικότητα μόνο υπό την καθοδήγηση ενός θεραπευτή ο οποίος μπορεί να εξηγήσει και να σχολιάσει τις έννοιες οι οποίες εισάγονται στο παιχνίδι. Δεν θα υπάρξει ποτέ ένα «μαγικό» παιχνίδι, το οποίο να θεραπεύει τα προβλήματα των παιδιών. Για όσο διάστημα το Treasure Hunt είναι το μόνο ηλεκτρονικό παιχνίδι που υποστηρίζει τη γνωσιακή- συμπεριφοριστική θεραπεία παιδιών, θα πρέπει να είναι διαθέσιμο μόνο για παιδιά που βρίσκονται σε θεραπεία και τους θεραπευτές τους.

Για ποιες διαταραχές ενδείκνυται το Κυνήγι του Θησαυρού;

Το περιεχόμενο για το Κυνήγι του Θησαυρού είναι εσκεμμένα βασισμένο όχι μόνο σε θεραπευτικά προγράμματα παιδιών με διαταραχές άγχους ή κατάθλιψη (Kendall 1990; Barrett 2000; Stallard 2003), αλλά και σε θεραπευτικά προγράμματα που αφορούν παιδιά με προβλήματα διαχείρισης θυμού ή διαταραχές συμπεριφοράς (Nelson and Finch 1996). Η σύνδεση μεταξύ σκέψεων, συναισθημάτων και συμπεριφοράς είναι σχετική τόσο για παιδιά με εξωτερικευμένες όσο και για παιδιά με εσωτερικευμένες διαταραχές. Επιπλέον, οι έννοιες βοηθητικών και μη βοηθητικών σκέψεων είναι ουσιώδεις για παιδιά με επιθετική συμπεριφορά. Η έρευνα σε παιδιά με αυτού του είδους τη συμπεριφορά, έχει δείξει ότι εκδηλώνουν εχθρικές τάσεις νωρίς, με αποτέλεσμα να δικαιολογούν τη δική τους επιθετικότητα ως αντίδραση απέναντι σε αυτή των συνομιλήκων τους (Lochman & Dodge, 1994∙ Dodge & Rabiner, 2004). Όλο αυτό εμφανίζεται στο Κυνήγι του Θησαυρού ως αρνητικές σκέψεις «αυτό το έκανε μόνο για να με κοροϊδέψει», «τα άλλα παιδιά είναι κακά απέναντί μου επίτηδες» και «εγώ έτσι είμαι και δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να αλλάξω», οι οποίες μπορούν να αναδομηθούν με τις αντίστοιχες θετικές όπως «ίσως δεν το εννοούσε έτσι», «και εγώ δεν είμαι μερικές φορές καλός με τους άλλους» και «είναι πολύ δύσκολο να αλλάξω αλλά πιστεύω πως μπορώ» (Brezinka & Hovestadt, 2007).

Φυσικά είναι απόφαση του θεραπευτή τόσο οι ενδείξεις όσο και η ηλικιακή ομάδα που θα χρησιμοποιήσει το Κυνήγι του Θησαυρού. Ήδη, το παιχνίδι χρησιμοποιείται με επιτυχία σε παιδιά μικρότερα των 9 ετών και μεγαλύτερα των 13. Μερικοί χρήστες αναφέρουν ότι χρησιμοποιούν το Κυνήγι του Θησαυρού με επιτυχία σε παιδιά με σύνδρομο Asperger, ελαφριά νοητική υστέρηση, καθώς και σε μικρές ομάδες 2-3 παιδιών τα οποία παίζουν το παιχνίδι ταυτόχρονα.

Ποιός δεν είναι ο σκοπός του παιχνιδιού Κυνήγι του Θησαυρού;

Το Κυνήγι του Θησαυρού δεν είναι ένα παιχνίδι αυτοβοήθειας και πρέπει να παίζεται υπό την καθοδήγηση ενός θεραπευτή. Ένα παιδί παίζοντας το παιχνίδι χωρίς επίβλεψη, μάλλον θα το βρει διασκεδαστικό, αλλά πιθανά δε θα καταλάβει τη βαθύτερη ουσία των εννοιών, ούτε τη συσχέτισή τους με τα δικά του προβλήματα. Για όσο διάστημα το Κυνήγι του Θησαυρού είναι το μόνο ηλεκτρονικό παιχνίδι που υποστηρίζει τη γνωσιακή- συμπεριφοριστική θεραπεία παιδιών, θα πρέπει να είναι διαθέσιμο μόνο για παιδιά που βρίσκονται σε θεραπεία και τους θεραπευτές τους.

BIBΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Barrett, P., Lowry-Webster H., Turner, C. (2000). Friends for Children Workbook. Bowen Hills, Australian Academic Press.

Brezinka, V. and L. Hovestadt (2007). Serious games can support psychotherapy of children and adolescents. USAB 2007, Lecture Notes in Computer Science 4799. A. Holzinger. Berlin, Springer: 359-366.

Dodge, K. A. and D. L. Rabiner (2004). "Returning to roots: on social information processing and moral development." Child Development 75: 1003-1008.

Kendall, P. C. (1990). Coping Cat Workbook, Available from P.C. Kendall, Department of Psychology, Temple University, Philadelphia, PA 19122.

Lochman, J. E. and K. A. Dodge (1994). "Social-cognitive processes of severly violent, moderately aggressive, and nonaggressive boys." Journal of Consulting & Clinical Psychology 62(2): 366-374.

Nelson, W. M. and A. J. Finch (1996). 'Keeping Your Cool': Cognitive-behavioral therapy for aggressive children: Therapist manual. Ardmore, PA, Workbook Publishing.

Stallard, P. (2003). Think good - feel good. A cognitive behaviour therapy workbook for children and young people. Chichester, John Wiley & Sons, Ltd.